‘Hoe duurzaam is het cultuurhistorisch erfgoed in Langedijk?’ is de vraag van Gerrit Strijbis uit Broek op Langedijk aan dorpsgenoot Nico Vader. Dit is zijn antwoord:
NicoVader-sta
Je kunt rustig “stellen dat het goed zit met de duurzaamheid van het cultuurhistorisch erfgoed van Langedijk. Neem de Broekerveiling en het Oosterdel , twee parels uit de geschiedenis van Langedijk die letterlijk ontsnapten aan de tanden des tijds. De grote grijpers van de ruilverkaveling zijn aan de westkant blijven steken. Aan het lint, de dijk, staan nog vele stille getuigen aan het verleden. Panden die gekoesterd worden. Koolschuren, tuinderswoningen, handelaarshuizen, ja zelfs tot oude fabriekgevels toe. Het historisch besef is groot en men gaat voor duurzaam. De Oosterdel is voor natuur, cultuur en recreatie een eldorado. Het varend en industrieel erfgoed, de schuiten en schepen hebben mij, als waterminnende scheepsbouwer naar Langedijk getrokken. Zelf ben ik geboren in Warmenhuizen , een prachtig terpdorp in het Geestmerambacht. Toch voelde ik mij daar na de ruilverkaveling en het dempen van al het water niet meer zo thuis. Ik woon hier aan het Oosterdel omdat het hier is zoals het daar was. Inmiddels staat de museale schuitenhelling al jaren aan de rand van landschapsreservaat Oosterdel. Samengesteld uit de 24 scheepswerfjes die het Geestmerambacht ooit telde, wordt hier de kennis van de vaarpolder als levend museum bewaard. Naast werk en mijn taak bij Veldzorg komen hobby en passie hier samen. De vaartuigen van Veldzorg en Oosterheem krijgen hier de benodigde zorg. Tijdens workshops wordt kennis overgedragen door demonstraties te geven en restauraties uit te voeren. De Langedijker Koftjalk, het oude vrachtschip uit 1893 wordt regelmatig gebruikt voor excursies met scholen.
De toekomst van het erfgoed ziet er goed uit. Het historisch besef is groter dan ooit. Identiteit wordt belangrijk gevonden. Historische panden en karakteristieke koolschuren krijgen een eigentijdse bestemmening waardoor ze behouden blijven. Schuiten zijn inmiddels varende monumenten. De Oosterdel wordt teruggebracht naar zoals het voor de verkaveling was, met één groot verschil: geen bestrijdingsmiddelen, maar 100 procent biologisch. Men gaat voor duurzaam! Men beseft hier maar al te goed: zonder verleden geen toekomst!

Nico Vader stelt de volgende vraag aan Maria van Zorgtuinderij Oosterheem: hoe duurzaam is biologische tuinbouw?