shirt

“Dirk dat shirt kan echt niet meer”. “Hoezo”, vraag ik onnozel: “Het is toch nog goed, niet vaal, geen vlekken”. “Ja, dat wel”, zegt een vriendin: ”Maar je ziet er gewoon niet uit!”. Ik doe nog een poging: “Dus jij vindt dat dit shirt, wat we verleden jaar nog samen hebben gekocht en wat je me toen aansmeerde, omdat het zo’n mooi shirt was, nu opeens niet meer kan? Wat is er in de tussentijd gebeurt?” “Eh… weet ik niet”, zegt ze geïrriteerd : “Maar dit kan echt niet meer. Breng het maar naar Dorcas”.

 

Ik kan me altijd bijzonder opwinden over mode. Wat wel in de mode is en wat niet, is elk seizoen weer anders en niet bij te houden. Dit jaar doen, meen ik, pastelkleuren het goed. Volgend jaar is dat dus weer uit den boze. Broeken met een smalle pijp of toch weer een brede. Skinny jeans, waar je de meeste vrouwen niet in wil zien. Of toch maar weer de geruite pofbroek. Liepen een paar jaar geleden alleen verpleegsters op Birkenstocks en werden erom uitgelachen. Afgelopen zomer zie je hele volksstammen op deze gezondheidssandaal. Om volgende jaar dit schoeisel weer in te ruilen voor een hele andere trend. En wie heeft het nog over Uggs of Crocs.

 

Mode is geldklopperij, verspilling, consumentisme. De kledingstukken hebben een houdbaarheidsdatum van enkele maanden tot maximaal een jaar. Dan moet je nodig weer wat nieuws, want je gaat natuurlijk niet voor gek lopen, zoals ik. Winkels als Zara, H&M en de Primark grossieren in tijdelijke trendy goedkope kledingstukken. Geproduceerd door kinderhandjes in Bangladesh. Niet dat we dat natuurlijk wenselijk vinden, maar daar kijken we maar effe niet naar. Het moet natuurlijk niet te duur zijn. Het eventuele schuldgevoel wordt teniet gedaan door onze kleding een tweede leven te bezorgen door het in de zak van Dorcas of een andere kledinginzamelaar te stoppen. Hebben de arme kindjes in Afrika toch nog wat kleren aan.

 

Ik pleit voor een nieuwe moderne kledingdracht. Kleding van goede duurzame materialen, die er goed en tijdloos uitziet. Lekker zit en de grillen van de mode kan doorstaan en jaaaarenlang meekan. Wie durft de uitdaging aan en ontwerpt de originele Langedijker koolbroek?

 

Maar eerst dus een nieuwe trui kopen. Ik fietste daarom naar Sari, de Fairtrade kledingwinkel in Zuid-Scharwoude. Dirk DuurzaamBlijken ze daar alleen mooie en tijdloze vrouwenmode te hebben. En om nu in een jurk te gaan lopen met een fleurige sjaal, gaat me toch wat te ver. Hoewel het niet echt was opgevallen tijdens de afgelopen kermis. Mijn geliefde shirt heb ik in een zak op zolder gelegd. Over een paar jaar is de trend weer terug bij af en ben ik weer helemaal het modieuze mannetje in mijn oude shirt.

 

Dirk Duurzaam