(foto: vv)

Vakantie herinneringen

September 2014 – Voor velen zit de vakantie er op. De scholen zijn weer begonnen, het werk wacht. Alleen de foto’s – en wellicht het kleurtje – herinnert ons nog aan de vrije tijd. En wellicht de telefoonrekening van ons mobieltje. Want waar we ook zijn op de wereld, we houden massaal contact met het thuisfront.

Dat kan ook makkelijk. De techniek zorgt er voor dat we continu en overal bereikbaar zijn. Als we dat willen, natuurlijk. Een belletje of berichtje dat je goed bent aangekomen, of dat de zon volop schijnt op je vakantieadres, is altijd leuk. En het is wel zo fijn dat je in geval van nood direct je pas kunt laten blokkeren. Maar is het echt nodig om te weten wat voor weer het is in het thuisland? Moeten de laatste nieuwtjes – uitzonderingen daargelaten – echt direct gelezen en gedeeld worden? Je bent toch op vakantie om los te komen van je  dagelijkse ritme en om de sleur achter je te laten?

Toch is bereikbaarheid wel handig. Direct contact overbrugt tijd en afstand. Dat merkte ik afgelopen zomer. Fysiek zat ik letterlijk aan de andere kant van de wereld, maar ik was digitaal in de buurt van familie en vrienden. Daardoor kon ik afspraken maken en het afschuwelijke nieuws over de rampvlucht volgen.

Onze wereld is door de digitale netwerken klein geworden. Dat maakt het bijna onmogelijk om je af te sluiten voor de ontwikkelingen. Rampen en oorlogen zijn niet langer ‘ver van huis’. Je wordt er direct en dagelijks mee geconfronteerd. Daar kan geen mens zijn ogen voor sluiten. Ik mag hopen dat die  informatie er toe leidt dat we ons meer bewust worden van alles wat er om ons heen gebeurt. Want de wereld is door de digitalisering wel kleiner geworden, het is er door alle gebeurtenissen bepaald niet overzichtelijker op geworden.